درمان روزانه بیش از۲ هزار و ۲۰۰ بیمار در راهرو‌های بیمارستان‌های انگلیس

 به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما از لندن، بر اساس داده‌هایی که  نخستین بار منتشر شده است دو هزار و ۲۴۱ بیمار در راهرو‌های بخش اورژانس بیمارستان نیاز‌های ضروری درمانی دریافت کردند و ۶۹۹ بیمار نیز در سایر محیط‌های نامناسب بیمارستان  تحت درمان قرار گرفته‌اند.

مقامات وزارت بهداشت انگلیس پر بودن تخت‌های بیمارستانی در بخش‌های بیمارستان‌ها را علت مراقبت از بیماران در راهرو‌های بخش اورژانس بیمارستان‌ها دانستند و افزودند: مراقبت در راهروی بیمارستان‌ها  زمانی اتفاق می‌افتد که بیمار در محیطی که از نظر بالینی نامناسب است و بی‌آبرو و ناامن تلقی می‌شود، تحت درمان قرار می‌گیرد.

این داده‌ها همچنین نابرابری‌های منطقه‌ای را آشکار کرد، به طوری که تنها بیست مرکز درمانی دولتی، بیش از نیمی از موارد مراقبت‌های راهرویی را تشکیل می‌دهند.

در انگلیس معیار‌هایی که تعیین می‌کنند آیا یک محیط مراقبتی از نظر بالینی نامناسب است یا خیر، شامل مواردی مانند داشتن حریم خصوصی برای بیماران، دسترسی به امکانات اولیه مانند غذا و آب و اینکه آیا سر و صدا به اندازه‌ای کم است که بتوانند بخوابند و اینکه آیا می‌توان نور را کم کرد، می‌شود.

رئیس کالج سلطنتی پزشکی اورژانس، گفت: استفاده از مراقبت‌های راهرویی در بیمارستان‌های دولتی انگلیس، یک "رسوایی ملی" است و باید جدی گرفته شود.

دکتر ایان هیگینسون مراقبت‌های راهرویی را کاملاً غیرقابل قبول دانست و افزود:  این یک روش بی‌آبرو و خطرناک در برخورد با بیماران است. تلاش‌ها برای درک بهتر و در نهایت پایان دادن به این عمل وحشتناک و خطرناک مورد استقبال است. ما امیدواریم که انتشار این داده‌ها به این معنی باشد که مراکز درمانی و سیاست‌گذاران اقدامات جدی برای مهار آن انجام دهند. "

با این حال، هیگینسون همچنین نگرانی‌هایی را درباره دقت داده‌ها و نحوه تعریف مراقبت‌های راهرویی توسط بخش سلامت ابراز و اضافه کرد: "ما همچنان در مورد دقت و دامنه فعلی این داده‌ها - و همچنین پتانسیل سوءاستفاده از سیستم توسط سازمان‌های متولی - تردید داریم. مراقبت‌های راهرویی یک رسوایی ملی است و مشکلی که سیاست‌گذاران اذعان کرده‌اند به امری عادی تبدیل شده است. با این حال، در برخی مناطق، داده‌ها کم به نظر می‌رسند. بسیاری از اعضای ما احتمالاً احساس می‌کنند که داده‌ها واقعیت روزمره آن‌ها را منعکس نکرده است. ما همچنان تردید داریم که آیا تعریف سازمان ملی بهداشت و درمان انگلیس از مراقبت‌های راهرویی، که زیربنای داده‌های امروز است، برای ثبت مقیاس واقعی مشکل مناسب است یا خیر. ما نگرانیم که این تعریف برای سوءاستفاده و تفسیر‌های متغیر باز باشد. "