تشییع پیکر ­ناصر هوشمند وزیری

به گزارش خبرگزاري صداوسيما ، مراسم تشییع پیکر ناصر هوشمند وزیری، امروز  مقابل خانه هنرمندان ایران برگزار شد.
ناصر هوشمندوزیری، مجسمه‌ساز و مدیر باغ‌موزه وزیری، ۷ تیر، در سن۷۳ سالگی بدلیل سکته قلبی درگذشت بود امروز تشييع شد. 

ناصر هوشمند وزیری زاده شهر همدان بود و نخستین مجسمه‌ساز ایرانی است که در سال ۱۳۴۵ به‌واسطه یک مهندس ایتالیایی - ایرانی با فایبرگلاس آشنا شد و مجسمه‌های بسیاری با فایبرگلاس ساخت.
از وی بیش از ۳۰۰ مجسمه به جا مانده که ۵۰ مجسمه آن در پارک جمشیدیه تهران برپا شده ‌است.
از مجسمه‌های ناصر هوشمند وزیری می‌توان به مجسمه سفالگر در لالجین همدان، مجسمه سردار جنگل در اهواز و مجسمه بوعلی سینا در ماهشهر اشاره کرد.
مجسمه‌های هوشمند وزیری در پارک ساعی، پارک باراجین قزوین، قلعه فلک‌الافلاک و موزه رختشوی‌خانه زنجان نیز دیده می‌شوند.
غارموزه یا باغ‌موزه ناصر هوشمند وزیری در لواسان
هوشمند وزیری در سال ۱۳۸۴ باغ‌موزه‌ای را در زمینی به مساحت ۱۰۰۰ متر برپا کرد.
آثار طراحی شده در این باغ‌موزه، که آن را اولین غارموزه خصوصی ایران لقب داده‌اند، از داستان‌های شاهنامه فردوسی و فولکلور ایران و فرهنگ اصیل و سنتی ایرانی برگرفته شده است.
ناصر هوشمند وزیری در سال ۱۳۵۰ مدرک لیسانس مجسمه‌سازی خود را از دانشگاه هنرهای زیبای دانشگاه تهران گرفته بود و در سال ۱۳۷۳ موفق به دریافت نشانِ دکترای افتخاری و استاد درجه یک هنر از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی شده بود.
عباس مجیدی، رئیس هیأت‌مدیره انجمن هنرمندان مجسمه‌ساز درباره هوشمند وزیری گفت: ایشان علاوه بر سنگ، با پلاستیک و مواد دیگر هم مجسمه‌سازی می‌کرد و به مفاهیم اساطیری و فولکلور ایران دین خود را ادا کرد.
وی افزود: در انجمن هنرمندان مجسمه‌ساز در نظر داشتیم نمایشگاهی از ایشان برپا کنیم، اما متأسفانه میسر نشد.
 حسین فخیمی از همراهان زنده‌یاد وزیری و اولین رئیس هیات مدیره انجمن هنرمندان مجسمه‌ساز گفت: خدمات مرحوم وزیری در عرصه مجسمه‌سازی و هنرهای تجسمی بر هیچ کس پوشیده نیست. او انسانی پویا بود و از کسانی که زمینه قانونی راه‌اندازی انجمن هنرمندان مجسمه‌ساز را در ۲۰ مهرماه ۷۸ فراهم کرد.
وی گفت  این مرد خستگی ناپذیر را همسری دلسوز همراهی کرد که تربیت ۴ فرزند را هم بر عهده داشت.
همسر زنده‌یاد وزیری هم در این مراسم گفت: من همسر استاد وزیری هستم، ما ۵۶ سال با عشق، خوبی و آزادگی این مرد زندگی کردیم. وزیری عاشق کارش بود و من به همین دلیل چیزی دنیوی از او نخواستم، فقط می‌گفتم برو و به چیزی که می‌خواهی برس!
وزیری هرگز به مال دنیا چشم نداشت و ابداً در پی آن نبود؛ من نمی‌دانم خداوند چه برکتی به مال ما می‌داد که اموراتمان می‌گذشت.
وی افزود: چون عاشق هم بودیم، خیلی راحت با هم کنار می‌آمدیم و اگر مشکلی هم بود، در دلم می‌ماند و بروز نمی‌کرد.
از همه تشکر می‌کنم که با حضورشان تسلی قلب من شدند.
پسر زنده‌یاد وزیری هم در این مراسم گفت: راه پدرم تا لحظه مرگ افراد خانواده ادامه دارد و درهای غارموزه از چند روز دیگر دوباره به روی مردم باز می‌شود.
دخترش هم گفت: پدرم برای هنر ایران و از سال ۸۴ موزه‌اش را راه‌اندازی کرد. او با دست خالی آن کوه را کند و جلو رفت و جانش را هم در همانجا از دست داد. اما غارموزه همانطور که وصیت کرده، برای تمام ایرانیان می‌ماند.
وی افزود: ریه‌اش بابت بازیافت پلاستیک مشکل پیدا کرده بود اما علیرغم منع پزشک، باز هم عاشقانه کارش را ادامه داد. او با دست خالی کار می‌کرد، از ۵ صبح تا ۱۰ شب. همیشه می‌گفت کار کنید و از کار کردن برای هنر نترسید. کاش می‌توانستیم نبوغش را انتقال دهیم.
سیدمجتبی موسوی، معاون فرهنگی هنری سازمان زیباسازی شهر تهران هم در این مراسم گفت: امروز همه ما در عزا و فقدان این استاد عزیز شریک هستیم.
وی افزود: با شناختی که از ایشان و همتی که در استاد وزیری سراغ داشتیم، شاید تا روز فوت ایشان هم باور نمی‌کردیم که آنقدر زود از دنیا برود. به طبیعت پیوستن سرنوشتی محتوم است و شامل همه می‌شود، اما آرزو داشتیم این اتفاق برای استاد وزیری دیرتر رخ دهد. کسی که هم حسن خلق داشت و هم الگو برای جوانان بود.