پخش زنده
امروز: -
پژوهشگران دانشگاه اصفهان با بهره گیری از روشی ساده، مقرون به صرفه و سبز برای بهبود خواص بیولوژیکی، شیمیایی و ساختاری سطوح آلومینیومی به نتایج مطلوبی دست یافتند.
به گزارش خبرگزاری صداوسیما ، کارشناس ارشد مهندسی علوم و فناوری نانو از دانشگاه اصفهان و پژوهشگر
این طرح نانویی، این سطوح ابرآبگریز زیست
سازگار را از خواص برجستهای همچون مقاومت
در برابر چسبندگی سلولهای زیستی و باکتریایی دانست و گفت: با داشتن این قابلیت ها
گزینه ی مناسبی برای کاربرد در حوزهی پزشکی و سلامت نظیر ساخت سطوح سمعک، تجهیزات
پزشکی و آزمایشگاهی با بدنهی آلومینیومی همچنین در صنایعی که از آلومینیوم به
عنوان سطح تجهیزات ودستگاه ها استفاده می کنندایجاد شده است.
پریسا معظم بیشتر مواد فلزی آلومینیومی ابزار های پزشکی را ناسارگار زیستی برشمردو گفت: این ناسازگاری زیستی منجر به عوارضی ازجمله جذب پروتئین در سطح ماده و تشکیل بیوفیلم ، همچنین استفاده از سطح فلز آلومینیوم در صنعت هم با مشکلاتی همچون چسبندگی رسوبها به بدنه تجهیزات آلومینیومی، خوردگی شیمیایی و بیولوژیکی این سطوح فلزی و در نهایت آلودگی و طول عمر کوتاه آن ها می شود.
وی یکی از رهیافتهای موثر برای جلوگیری و یا تاخیر در تشکیل بیوفیلم در سطح و همچنین ممانعت از خوردگی شیمیایی سطوح فلزی آلومینیومی، روش اصلاح و مهندسی سطح بیان کردو افزود : در این پژوهش نانویی با استفاده از فرآیندی دومرحلهای، شامل آماده سازی و پوشش دهی به خاصیت ابرآبگریزی در سطح فلز آلومینیوم دست یافتهاند به طوریکه ابرآبگریزی روشی مبتنی بر اصلاح ساختار و شیمی سطح است.
این پژوهشگر نانویی گفت: از نتایج حاصل از پژوهش مشخص شد ابرآبگریز کردن سطوح آلومینیومی میتواند ضعفهای بیولوژیکی، فیزیکی و شیمیایی آلومینیوم را، که استفاده از این فلز را در حوزهی پزشکی و سلامت محدود کرده برطرف کند.
پریسا معظم افزود: با استفاده از روش اصلاح سطوح نمونه ، سطوح آلومینیوم اصلاحشدهی ابرآبگریز، جذب پروتئین و باکتری به میزان قابلتوجهی کمتر شده که از طریق آزمونهای میکروبی و جذب پروتئین اثبات شده و از طرفی نتایج آزمونهای سلولی نشان میدهد که پوشش سطوح فلزی ساخته شده، اثرات سمی بر سلولها ندارد و این پوشش زیست سازگار است.
این پژوهش نانویی حاصل تلاش پریسا معظم کارشناس ارشد مهندسی علوم و فناوری نانو از دانشگاه اصفهان و امیر رزمجو عضو هیات علمی دانشگاه اصفهان و همکارانشان در مجلهی Journal of Biomedical Materials Research Part A چاپ شده است.